Kent & Seyyah: Evliya Çelebi'nin Gözüyle İzmir ve Çevresi - 1.Cilt - page 91

Transkripsiyonlu, Sadeleştirilmiş ve Orijinal Metin
77
[P 34a-2] yirmi atl tüfekli yeniçeri yoldaşlarmz ile geriden at boynuna düşüp, Allah’a şükür peşlerine düşüp, Alman Boğaz dşnda seyrek armutlu bir düzlükte onlara yetiştik.
Atlar mecalsiz kalmş olduğu için bizi görünce atlarndan inip cenge tutuştular. Birdenbire göz açtrmayp, her taraftan saldrp, arkalarn ve önlerini kesip, kurşun yağdrrken
bir kölem yaraland, bir atm şehit oldu. Sonunda onlardan dördünü ölü, altsn da canl olarak yakalayp, at ve silahlarnn tamamna el koyarak hizmetçilerime dağttm. Geri
kalanlar ise; “çaml dağlar budur” diyerek kaçtlar. Bu arada krk atl tüccarlardan dinç atllar gelip imdadmza yetiştiler. O anda tüccarn biri dalklç olup bağladğmz hara-
minin birine ateş gibi klcyla nasl vurduysa herifin kellesi kopup yere yuvarland. Tüccar; “Benim kardeşimi bu kâfir öldürdü. Allah’a hamd olsun, ben de bu kâfiri kesip
intikam aldm” dedi. Ve geride kalan tüccarlar gelip bize; “Allah’a hamd olsun şu mel‘unlar yakalamşsnz” diyerek, benim ve yoldaşlarmn ellerini öptüler. “Ya bu haramile-
rin kalanlar ne oldu” diye sordular. Biz de, “İşte dağlara kaçyorlar” dedik. Derhal hepimiz yaya ve atl olarak dağlara girip elimizden kaçan bütün haramileri yakalayp, sava-
şrken Allah’n hikmeti yine o tüccarlardan üç yiğit şehit oldu. Bizden iki yiğit yaralanp kölelerimden biri kendini atyla bir ağaca çarpp yaraland. Şehitleri atlarn üzerine
bağladk. On iki haramiyi bağlayp atlarn ve silahlarn alp, bütün tüccarlar ile fetihden sonra kardeş olup, yine Alman Boğaz’na doğru yola koyulup, onlar bize, “Siz Hzrs-
nz”, biz onlara “Siz Hzr İlyas”snz diye sevinerek Alman Boğaz’nda bizim ve onlarn eşyalarnn yanna geldik. Meğerse burada üç saat savaşp yedi harami kesmişler ve
kendilerinden de dokuz şehit vermişler, yedi at kaybetmişler. Bu dere içerisinde leş ve kelle-paça ve silah-cephane kanl su ile lalezar bir savaş meydan olmuş. On seyishaneleri
varmş. Bütün çuvallar darmadağnk, ayakaltnda yatmaktayd. “Bre filan oğlan nerdedir?” “O şehit oldu, işte derede kan içinde yatyor” dediler. “Ya bre filan filan ne oldu?”
Onlar “kaçan haramilerin artlarsra
1...,81,82,83,84,85,86,87,88,89,90 92,93,94,95,96,97,98,99,100,101,...180
Powered by FlippingBook